پرش به محتوا

جزوه کامل آیین دادرسی مدنی 3 pdf

  • از

جزوه آیین دادرسی مدنی 3
دانلود جزوه

 

 

دکتر شمس دانشگاه آزاد  پیام نور علمی کاربردی کارشناسی ارشد ازمون وکالت دکتر علی فلاح دانلود رایگان خلاصه کتاب پی دی اف جزوه

 

 

 

 

 

 

«» ؛ :

«» «‌» ‌؛ ً ¬¬[اثر مداومت]
ّ‌‌¬‌‌؛ ّ[که نسبتاً بسیار سخت‌ترند].
ّ«‌» ¬ّ-¬؛ «ّ » : ّّ().
ّ‌ّ‌«ِ » ؛ () «» ‌«» «»، ¬«» ¬ّ:
ّّ(‌) ّّ¬¬‌:

دانلود جزوه آیین دادرسی مدنی 3 pdf

‌¬¬-‌ِ ¬¬¬ّ‌‌ّّ:
{ ُُ َُّ ُُِ َُْْ َ ُُ ُُِ ُْْ} ّ؛ ّ‌ّ‌«»، ‌«‌» ‌‌‌«»، ‌‌‌ِ‌ّّ«» «» «» ‌‌«» «» ‌(ّ).
(‌ّ)
‌ّ‌:
«»
«» «»
: ّ ‌ّ«»
: ّ: ‌؛ «» ‌؛ ‌:
‌‌؛ ‌ّ• ‌[مصادیق]
‌() (…)، () … ‌‌: ‌‌ّ؛ ‌ّّ‌‌‌ّ‌ّ ‌‌‌؛ ً ‌: ‌ِّّ ؛ ّ؟ ‌«»
: ّ ‌ّ‌‌: {ََََُّّ ََََُُّّ َ َُْْْ ٌَْ َََّْ ٍَِ … َ ََََُُّ َََُّ ََُْْ ََُُْْ َُِ ُُ َُِْ}. { َ َُْْْ ٌَْ َََّْ ٍَِ؛ بنگرد که برای فردا چه پیش فرستاده} همان مراقبه ومحاسبۀ نفس است که هر کس باید خودش انجام دهد و ببیند «پیش‌فرست»هایش چیست؟
توجه:
• مراقبه یعنی این‌که با خودت همانند شریکی برخورد کنی که بدو اطمینان نداری.
• در علم اخلاق در کنار بحث مراقب و محاسبه، سه مسئلۀ دیگر نیز مطرح است: مشارطه، معاتبه و معاقبه. این مسائل بدین ترتیب مطرح می‌شود:
o نخست با خود شرط کند که باید فلان کار را بکند. (مشارطه)
o بررسی کند ببیند انجام داده یا نه؟ (محاسبه)
o اگر انجام نداد، خود را توبیخ کند و اگر کوچک بود، خود را ملامت و سرزنش کند (معاتبه)
o ولی اگر گناهش بزرگ بود یا کار مهمّی را ترک کرده بود، خود را عقاب کند و مثلاً جریمه‌ای برای خود بگذارد (معاقبه)
دو تذکر مهم
1. شهید در بحث مراقبه می‌گوید: در کنار مراقبت از روح، مراقبت از جسم و رعایت بهداشت نیز بسیار مهم است. البته نباید از آن طرف بیفتیم که فقط به فکر جسم باشیم که می‌شود تن پروری.
2. این‌که افراد باید دنبال خود باشند و خودسازی کنند، برخی پرده‌ای روی «خود واقعی»‌شان می‌کشند و در پی «خود مصنوعی (غیر حقیقی)» هستند. این همان نفاق است که شهید در این جا از آن بحث کرده است.
این همه کار برای پیدا کردن خود است.
در قسمت بعدي، به دو عامل تربیتی دیگر پرداخته خواهد شد: تقویت نیروی اراده و حسّ حقیقت‌جویی.
2. تقویت اراده
منظور از اراده، همان نیرویی است که در درون انسان هست و میل‌های انسان را تحت اختیار دارد.
فرق میل و اراده
میل، جاذبه‌ای طبیعی است و با عقل همراه نیست ولی اراده همراه با عقل است و همۀ میل‌های انسانی و غیر انسانی را تحت اختیار خود می‌گیرد (بر این اساس، کسی که گناه می‌کند، سوء اراده دارد).
لذا اراده، نیروی انجام دادن یا انجام ندادن کار است.
شهید ـ در بحث فلسفۀ اخلاق ـ ، اراده را نیروی اجرایی عقل می‌داند که همیشه همدوش عقل است.
ریشه و پایۀ اراده
شهید مطهری محور و پایۀ اراده را ایمان می‌داند که مظهر شخصیت انسان است. لذا برای تقویت اراده، باید ایمان را تقویت کرد و گناه، باعث تضعیف اراده می‌شود.
عقل، چراغ روشنگری است برای دیدن پیش رو. انسان با کمک عقل و آینده‌نگری، می‌تواند مسیر درست را تشخیص دهد و با ارادۀ خود آن را برگزیند.
کسی که ایمان ندارد، نیتش در کارها خدا نیست و اگر اراده‌اش تحت ارادۀ الهی نباشد، میل نامیده می‌شود.
ثمرۀ تقویت اراده
تقویت اراده، باعث مالکیت بر نفس و حتی کنار نهادن میل‌ها است، و در نتیجه، باعث رسیدن به آزادی معنوی می‌شود. بر این اساس، محور اصلی مباحث اخلاق و عرفان، همین تقویت اراده است که باعث می‌شود فرد بر نفس خودش مالکیت بیابد و بتواند نفس خودش را از گناه و کارهای نادرست باز بدارد.
در امور تربیتی نیز کسی که اراده‌اش قوی باشد، به محض این‌که پایش بلغزد، با ارادۀ قوی خود بر می‌گردد و جبران می‌کند.
با ارادۀ قوی می‌توان عادات بد را ترک کرد و در مسیر درست حرکت نمود.
3. حقیقت‌جویی
حقیقت‌جویی، ریشه در خلقت انسان دارد و از ملاک‌های انسانی بودن انسان است. حسّ حقیقت‌جویی و گشتن به دنبال حکمت، هیچ محدودۀ زمانی و مکانی ندارد و کم و بیش در همۀ انسان‌ها هست؛ ولی برای تربیت صحیح، باید این حس را نیز تقویت کرد.
در جلسه آینده، در بارۀ «کار» سخن خواهیم گفت که هرچند از نگاه شهید مطهری عامل تربیتی مهمّی است، کم‌تر بدان پرداخته می‌شود.
……………………………………………….
4. کار
کار، عامل تربیتی بسیار ساده‌ای است که کم‌تر بدان پرداخته می‌شود. کار و تربیت، علّت و معلول یکدیگرند؛ زیرا هم تربیت صحیح خالق کار است [و باعث ایجاد انگیزه برای کار کردن می‌شود] و هم کار کردن، می‌تواند روح آدمی را پرورش دهد و تربیت کند.
ارزش کار
در اسلام ارزش کار به حدّی است که از یک سو، فرد بیکار مذمّت شده و حتی «ملعون» خوانده می‌شود؛ در روایتی از رسول خدا آمده:
«ملعونٌ مَن ألقی کلّه علی الناس». [یعنی: کسی که بار زحمت خود را به دوش دیگران بیندازد، نفرین‌شده است].
و از سوی دیگر، اسلام تلاش برای روزی حلال و امرار معاش را در حکم جهاد دراه خدا شمرده است. شهید مطهری در کتاب داستان راستان، داستان‌های جالبی از کار کردن امام صادق و دیگر ائمّه (علیه السلام) نقل کرده است.
تذکّر
کاری که می‌گوییم روح انسان بدان نیاز دارد و اثر تربتی دارد، هر کاری نیست؛ بلکه دو شرط باید داشته باشد:
1. کار باید هدف معقولی داشته باشد و خیر و مصلحتی در آن باشد و گر نه، مانند لفظی بی‌معنا یا پوستی بی‌هسته خواهد بود.
2. فقط برای گرفتن مزد نباشد، بلکه دانلود جزوه آیین دادرسی مدنی 3 pdf با استعدادهای فردی باشد و با عشق و علاقه انجام شود.
ثمرات تربیتی کار
1. تمرکز فکر و ذهن
2. جلوگیری از فساد و گناه
طبیعت انسان به گونه‌ای است که اگر انسان نفس خود را مشغول کاری نسازد، نفس، او را مشغول خود می‌کند و چه بسا به گناه و فساد بکشاند. ولی اگر انسان مشغول کار باشد، نفس او سرگرم کار می‌شود و با تمرکز فکر و خیال، سراغ گناه نمی‌رود. بیکاری با فساد اخلاق عجین است.
3. استعدادیابی و پرورش استعدادها
گفتیم که این اثر تربیتی کار، مشروط به این است که متناسب با استعدادهای فرد باشد.
4. آزمون خوشناسی
پرداختن به کار، آزمون بسیار خوبی را فراهم می‌کند تا فرد بداند چه قدر موفق شد، چه نقایص و کسریاتی دارد، چه تجربیاتی یافته و…؛ بدین ترتیب، خود را بهتر بشناسد.
5. شخصیت دادن به انسان
کار، احساس شخصیت و استقلال و حیثیت را در انسان پدید می‌آورد و او را از احساس حقارت حفظ می‌کند. ننگ، دست‌درازی نزد دیگران است و کار ‌‌ّ‌(‌؛ ).
«ّ» ‌‌ّّّ[بسته به نوع و یا موضوع تفکّر] ّ: ‌ّّ«ّ»، :
ّّّّ؛
؛ ّ:
؛ ‌(‌).
• «»، () • : ‌ً ّّ؛ ‌‌‌ّّ‌ّّّّ‌ّ‌ً ّّ‌ّ؛ ‌ّ؛ ‌‌‌‌پایان رسید. در بحثهاي آینده، وارد عوامل مربوط به رابطۀ انسان با دیگران می‌شویم و به «ازدواج» به عنوان یکی از مهم‌ترین عوامل تربیت از نگاه شهید مطهری پرداخته می‌شود.
……………………………………………………………..
در ادامۀ بحث عوامل تربیت، از این برنامه به عواملی می‌پردازیم که به رابطۀ انسان با دیگران مربوط‌ می‌شوند و غالباً جنبۀ اجتماعی دارند.
رابطۀ انسان با «دیگران»
1.ازدواج
به نظر شهید، ازدواج نوعی خروج از خودخواهی است و لذا عامل مهمّی در تربیت شمرده می‌شود. قبل از ازدواج، انسان تنها است و تنها به «من» فکر می‌کند؛ ولی پس از ازدواج و به ویژه پس از ورود فرزندان به جمع خانواده، «من» کنار رفته، «ما» مطرح می‌شود.
ازدواج محکم‌ترین پیوند اجتماعی میان انسان‌ها است.
ازدواج از یک جهت [یعنی از حیث طبیعی]، حقّ هر انسانی است؛ ولی از جهت تربیتی، «تکلیف» است و مقدّمه‌ای است برای ایجاد مسئولیت برای طرفین.
ازدواج لازمۀ تکامل است و بدون آن، انسان ساخته نمی‌شود. در زمینۀ اخلاق و تربیت، هیچ جای‌گزینی برای ازدواج وجود ندارد.
ازدواج عامل مهمّی برای کسب فضائل اخلاقی و رسیدن به کمال است.
ترک ازدواج حتی برای مبارزه با نفس، غلط است و حتی کسانی هم که با نیت خودسازی و تربیت نفس چنین کاری می‌کنند.فرد مجرّد به تکامل حقیقی نمی‌رسد و همواره خام است؛ حتی اگر حکیم و عالمی بزرگ باشد، هشتاد ساله هم بشود، هنوز بچه است. لذا شهید معتقد است که هرگز یک کشیش یا کاردینال مسیحی به مرتبۀ کمال انسانی نمی‌رسد.
ازدواج تمرین زندگی اجتماعی است و اوّلین مرحلۀ خروج از خود طبیعی و فردی، و گام نخست برای خروج از خودخواهی و ساختن نفس با همراهی دیگران است. لذا ازدواج زمینه‌ساز کسب دانلود رایگان جزوه آیین دادرسی مدنی 3 است.
دانلود رایگان جزوه آیین دادرسی مدنی 3 آینده، به عامل جهاد و اثر تربیتی آن پرداخته می‌شود.
……………………………..
2.محبّت
منظور از این تعبیر، آن گونه که شهید مطهری تصریح کرده، «محبّت اولیا» است و نه هر محبّتی.
عامل محبّت را باید مهم‌ترین عامل تربیتی در حوزۀ رابطۀ خود با دیگران دانست.
امتیاز بزرگ شیعه، این است که پایه و زیربنایش محبّت است و لذا شیعه مذهب عشق و شیفتگی به اهل بیت (علیهم السلام) است.
محبّتی که با سختی و آزار نیز از میان نرود، آثار تربیتی بسیاری دارد و نیروآفرین است.
محبّت در قرآن
محبّت عمیق مؤمنان به پروردگار
محبّت خداوند به مؤمنان
محبّت دو طرفه میان خداوند و مؤمنان
* * *
محبّت به خداوند و اهل بیت، هم بر فرد تأثیر می‌گذارد و هم بر جامعه.
بآن نوع محبّتی که می‌گوییم اثر تربیتی دارد، «حصارشکن» است؛ یعنی حصار درونی ما را می‌شکند و از توجه به خود و محدود به شدن به خود، رها می‌سازد. لذا انسان را به سوی کمال می‌برد.
موضوع چنین محبّتی، اولیای خدا است؛ یعنی دوست داشتن اولیای خدا و معاشرت و رابطه داشتن با آنان، چنین نتیجه‌ای دارد.
معاشرت با صالحان
محبّت فقط یک مسئلۀ درونی نیست؛ بلکه جنبۀ بیرونی و جلوۀ ظاهری هم دارد. جلوۀ بیرونی‌اش ایجاد رابطه با دیگران است. در اسلام باب گسترده‌ای به نام مجالست و معاشرت داریم و به جهت تأثیر فراوانی که افراد بر یکدیگر دارند، تأکید شده است : ّ؛ ّّ…ُ(‌): ‌ّ‌‌: ‌ّّ‌‌‌:
‌‌‌ّ‌‌‌ّّ: ّ‌‌‌‌ّّّ ‌‌ ؛ ّّ؛ :
: ()، : ‌‌‌‌[؛ نه آرزوهای عمیقی چون سعادت، اگر با عمل و شکر و…همراه باشد]